ikhyperventileer.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Jaja, ik ben klaar met hulpverlening. Onlangs heb ik mijn laatste gesprek gehad bij mn psych.
     
    Het voelt wel raar dat ik geen nieuwe afspraak heb. Het geeft een beetje het gevoel van vrijheid, maar ook wel onzekerheid. Het komt nu allemaal op mijzelf neer.
     
    Na 3 jaar probeer ik het helemaal alleen. Gelukkig heb ik genoeg kennis om te kunnen omgaan met angsten. Echte paniekaanvallen heb ik lang niet meer gehad.
     
    Er is een groot verschil tussen toen en nu. Toen ik nog paniekaanvallen had ging ik niet meer weg. Ik fietste niet meer, meldde mij vaak ziek op school en ik ging bijv de stad niet meer in.
    Vooral niet als ik hartkloppingen kreeg. Dan bleef ik binnen.
     
    Nu heb ik ook nog hartkloppingen, maar er is veel veranderd. Als ik nu op weg ben naar school en ik krijg hartkloppingen enzo, loop ik gewoon door. Ik vind het nog wel eng en de angst blijft, alleen ik durf wat meer.
    Als ik ga winkelen en ik krijg last van paniek, loop ik even uit het winkelcentrum, ik rook mijn sigaretje (ja, ik weet het, niet gezond!) en ik ga weer verder winkelen.
     
    Ik ben dus wel trots op wat ik heb bereikt.
     
    Oh, ja, slapen gaat goed :D. Ik slaap nu ongeveer 6,5-7 uur per nacht. Eerder was dat 3-4 uur.
    Dus dat is wel lekker.
     
    Ik heb mijn slaapproblemen simpel opgelost.
     
    We hebben geen spullen in de slaapkamer. Er hangt niks aan de muur en verder hebben we ook geen decoraties. Dus ook geen televisie. Wel een radio en een wekker en een lamp. That's it.
    Het klinkt saai, omdat we alleen letterlijk de basisdingen hebben staan, maar het slaapt heerlijk.
    Voor mijn part richten we die hele slaapkamer nooit in, hahaha.
     
    Misschien is het een tip die anderen ook kunnen gebruiken.
     
    Straks moet ik naar school om wat in te leveren. Ik heb geen les vandaag, gelukkig. Maar ik heb wel toetsweek, dus ik moet leren, helaas.
    Dat ga ik nu dus maar doen ;).
    Lees meer...
    Januari heb ik mijn eindgesprek van therapie. Het voelt heel raar om die zin te lezen.
     
    Aan de ene kant voel ik mij verlost, aan de andere kant begrijp ik het niet.
    Ik heb nog steeds watervrees, ik heb nog steeds vliegangst, slaapangst en ik moet nog steeds dwangmatig mijn hartslag controleren. Ook sporten gaat dus niet.
     
    Blijkbaar is het iets om mee te leren leven. Maar ik zou zo graag een keer van de duikplank in het diepe willen springen. Ik zou zo graag op vakantie willen en zo graag zou ik ook willen dat ik gewoon in slaap viel als ik in bed lag.
     
    Ze hebben besloten dat ik het alleen moet doen. Ik zou nog dan die cursus Mindfulness gaan doen, maar dat gaat echt niet ivm met school. Ze proberen de hele tijd cursussen aan te smeren, maar al die cursussen kan ik niet volgen. Maar ze vinden mij te goed voor individuele gesprekken.
     
    Dus het komt nu op mijzelf neer. Ik ben heel erg bang om dit alleen te doen. Hoe moet ik in mijn eentje van mijn slaapangst af? Dat kan toch niet?
     
    Ik denk dat mijn leven straks weer beperkt gaat worden. Het is gewoon zo. Ik word al helemaal moe bij de gedachte dat ik weer alleen sta met mijn angsten. En niemand die het echt begrijpt.
     
    Het is een kleine troost dat er meerdere mensen zijn met dit probleem. Ik blijf er ook gewoon tegen vechten. Natuurlijk, ik ben sterker dan angst, toch?
    Lees meer...
    Het is eigenlijk ook allemaal wat, die decembermaanden. We moeten nog een kerstboom en kerstkaarten sturen en dan zijn we klaar.
     
    Gisteren had ik een paniekaanval. Dat is al weer een jaar geleden, dus ik was wel geschrokken.
    Gelukkig was ik met iemand uit mijn klas, dus die hielp mij heel erg goed.
    Ik denk dat ik teveel cafeïne op heb. Ik had 2 koppen koffie en 2 blikjes energiedrank op. Ik dacht dat het wel goed zou gaan, maar het ging totaal mis.
     
    Ik begon eerst te trillen, daarna kreeg ik de bekende hartkloppingen. Vervolgens had ik een gevoel dat ik flauw ging vallen. Ik voelde mij daardoor in paniek raken, want er is niets enger dan dát gevoel. Gelukkig ben ik goed opgevangen, dus hierbij: Dank je wel :D.
     
    Mijn vriend heeft ook goed voor mij gezorgd gisteravond, dus: jij ook bedankt! :D.
     
    Nu heb ik last van de naweeën. Ik ben echt kapot, aangezien de hyperventilatie gisteren duurde van 17.00u tot ong. 1 uur 's nachts. (het is nu 8.16u)
    Al die uren had in een verstikkend gevoel en heel erg hartkloppingen. Ik zweette als een otter, haha, dus ik ga zo lekker douchen.
     
    Ik was vergeten hoe vermoeiend zoiets kan zijn.
     
    Het kan ook wel komen doordat ik heel erg druk ben met school. Verslagje hier, presentatie daar, pffff. Het werd mij ook allemaal eventjes teveel.
     
    Zoals gisteren hadden we maar 1 uur les. Nu hebben we dus een verslag opgekregen die wij vrijdag in moeten leveren. Maar, ik moet morgen een ander verslag inleveren, morgenmiddag werken, donderdag hebben wij een excursie voor school en zijn we 's avonds laat pas thuis.
     
    Wanneer moet ik in hemelsnaam dat verslag maken? Kennelijk 's nachts. Maar dan moeten ze niet zeuren als ik doodmoe in de les zit. Ik kan gwn niet anders dan het 's nachts te maken.
     
    Dat soort dingen spelen dus en ik word er heel erg moe van en zenuwachtig. Gelukkig heb ik volgende week kerstvakantie. Daar ga ik hevig van genieten.
    Lees meer...
    Helaas is hier niet aan te ontkomen.
    De overheid (geloof ik) vind dat scholieren te weinig sporten. Nu kwam het idee om sport voor alle 1e jaars MBO-studenten gratis te maken.
     
    En, ja, ik moet sporten. Het 2e semester.
     
    En nu? Zul je wel denken. Helaas denk ik precies het zelfde. Ik zit wel doodleuk te schrijven over dat je moet praten van wat je dwars zit, maar in dit geval kan ik het echt niet.
     
    Ik sta doodsangsten uit. Ik ben goed in sport en ik kan er heel erg van genieten. Ik vind sporten echt leuk en ik mis het heel erg.
     
    Aan de ene kant ben ik dus erg blij met de gelegenheid om gratis te sporten. Eindelijk!
    Sport is zo duur tegenwoordig, voor mij onbetaalbaar. Dus dit is fijn.
     
    Aan de andere kant zit ik dus met mijn hypochondrie. Ik voel me echt gegeneerd.
    Echt, dan krijg je weer zo'n dialoog:
     
    > Meneer, ik durf niet te hardlopen.
    < Haha
    > Nee, echt, dan krijg ik paniekaanvallen!
    < Je wil zeker niet gymmen?
    > Ja, ik wil dolgraag gymmen, maar zonder begeleiding lukt het niet.
    < Ja, daar heb ik geen tijd voor, ik moet een hele klas lesgeven.
    > En wat nu dan?
    < Je doet gewoon mee. Je moet niet zeuren.
     
    Daar ben ik dus bang voor. En dan denkt men vast dat ik niet gemotiveerd ben.
    Vind je het gek? Ik bedoel, als ik heel eerlijk ben, zou ik lachen als iemand mij vertelde dat hij bang was om touwtje te springen.
     
    Maar, ja, aan de andere kant is het misschien verstandig om het wél te vertellen. Als ik in de touwen hang en ik begin te hyperventileren, staat ie ook voor een verrassing.
     
    Ik weet dat het verstandig is om te vertellen, maar toch durf ik het niet!
    Ik schaam mij dood.
     
    Mijn huisarts vertelde mij dat je tijdens sporten niet kunt hyperventileren, maar tijdens het hardlopen gaat het altijd mis. Ik moest toen van therapie gaan touwtje springen en dat langzaam opbouwen, maar dat vond ik te eng.
     
    Ik wil gewoon niks doen waar mijn hart sneller van gaat kloppen. (moet ik nu mn vriend de deur uit doen :P) (sorry, hoor, moet even slijmen want er ligt chocola in de koelkast)
     
    Maar goed, ik ga naar bed, hij is nog steeds niet thuis. :(
    Ik heb nog een paar weken om hier over na te denken, dus ;).
    Lees meer...
    Het is nu half 11 en ik zit eindelijk. Er ligt nog van alles om te doen. De lades zijn een baggerzooi en de rommelkamer mag ook wel eens opgeruimd worden.
     
    Het erge is, is dat ik morgen een toets in moet halen. Ik heb niet geleerd, want mijn concentratieniveau is nul komma nul. Ik kan alleen maar denken aan de rommel in die ene la.
    Ik wil het zo graag opgeruimd hebben, maar ik kan het niet alleen. Mijn vriend is namelijk aan het werk en het zijn allemaal zijn spullen en ik weet niet waar hij het wil laten. Het moet dus in overleg.
     
    Slapen gaat 't 'm ook niet worden denk ik. Ik kan voorlopig nie slapen nie. :P
     
    Maar, ja, alle gekheid op een stokje, als er eenmaal iets moet gebeuren, dan moet ik het ook doen, anders eist het al mijn energie. Nu maar hopen dat hij snel thuiskomt, haha, dan kan het voor het slapen gaan nog even gedaan worden. :)
     
    Het is allemaal wat. Ik heb al aardig wat gedaan, hoor, ik heb de keuken schoon gemaakt, ik heb de studeerkamer opgeruimd, de huiskamer gestofd en opgeruimd, 2 wasjes gedraaid en gezogen. Nog is het niet rustig in mijn hoofd.
     
    Wie heeft in hemelsnaam al die spullen uitgevonden? Ik bedoel, serieus. Alles moet ook nog eens dubbel-verpakt.
     
    Neem nou een snoepje. Het zit in een grote zak, daarin zitten snoepjes met nog weer papiertjes er over heen. Of nog erger: mini-chocolade reepjes in uitdeelverpakking.
     
    Een grote zak. Een papiertje. Aluminiumfolie. Eindelijk mijn chocola!
    Ik word niet goed van al dat afval, hahaha.
     
    Maar goed, ik dwaal af. Als ik eenmaal ergens aan denk, kan ik mij er niet van af zetten. Hoe hard ik het ook probeer. Misschien had ik toch die cursus mindfulness moeten doen?!
    Lees meer...
    Samenwonen lijkt eng als je paniekaanvallen hebt, maar het valt eigenlijk wel mee. Ik voel me bij mijn vriend wel zodanig op mijn gemak dat ik niet echt paniekaanvallen heb.
    (hij leest nu mee, en lacht trots ;) )
     
    In het begin kreeg ik wel angstgedachtes. Toen ik nog thuis woonde, was er meestal wel iemand thuis, dus echt alleen was ik nooit lang. (hij is inmiddels weer weg :P)
    Nu zijn we met zn 2en, dus dat wil zeggen dat als hij werkt, ben ik wel alleen. Ik heb natuurlijk wel last van angstgedachtes, maar die probeer ik dan uit mijn hoofd te zetten door afleiding te zoeken. (bijvoorbeeld het huishouden doen)
     
    Meestal gaat het wel goed en heb ik alleen hartkloppingen en duizelingen. Ik dacht altijd dat als ik op mijzelf zou gaan, dat ik dan elke dag paniekaanvallen zou krijgen, maar ik werkelijkheid valt het reuze mee!
     
    Alleen als mijn vriend nachtdienst heeft voel ik mij wel rot, want dan moet ik alleen slapen. Dan krijg ik weer dat ik bang word in bed. Ik ben van de week al 2 keer op de bank gaan liggen.
    Daar moet ik dus nog aan werken, want anders kan ik nooit op eigen benen staan.
     
    Soms is het wel naar om rekening te houden met een ander, ik ben namelijk een ontzettende controlefreak en wil graag de touwtjes in handen hebben. Maar omdat mijn vriend best wel dominant is en ook graag 'de baas' wil zijn, botst dat soms wel een beetje. We willen allebei ons ding op onze eigen manier doen, haha.
     
    Ik ben best trots op mijzelf, moet ik eerlijk zeggen. Ik ben best vaak alleen en het gaat gewoon goed!
     
    En wees niet bang om met je partner over dingen te praten. Als je het niet doet, kan je partner ook geen rekening met je houden!!
     
     
     
     
     
    Ter afsluiting van dit logje:
     
     
    Wie de regenboog wil zien, moet ook de regen accepteren!
    Lees meer...
    Ik weet niet of meer mensen hier last van hebben, maar ik heb poetsdrang. Dit sinds een poosje. Ik ben continu het huishouden aan het doen.
    Ik wil alles gewoon schoon hebben. Zo ziet mijn leven er uit:
     
    Naar school
    Huiswerk
    Huishouden
    huiswerk
    huishouden
    enz....
     
    Het vervelende is, is dat ik drang heb om te stofzuigen. Als ik eenmaal ben begonnen, kan ik ook niet meer ophouden. Het is erg vervelend.
    Iemand moet mij ook zeggen dat ik op moet houden, anders ben ik zo 2 uur bezig. (met 1 kamer)
     
    Ik vroeg mij af of er meerdere mensen waren met dit probleem (stofzuigdrang)? En of het een begin is van smetvrees of dat het ongevaarlijk is?
    Lees meer...   (1 reactie)
    En daar krijg je het. Ik kreeg gisteren telefoon van mijn moeder met dat mijn zusje de Mexicaanse griep heeft.
    Nu is het geval dat ze laatst langs is geweest en ik de afgelopen dagen last heb van griepverschijnselen.
     
    Ik was dus gisteren enorm in paniek. Het is mij gelukt om nog niet de huisarts te bellen, daar ben ik best trots op . Gisteravond was ik wel in paniek, maar gelukkig ging het goed.
     
    Maar goed, vandaag moest ik dus naar school. Ik koos er voor om het toch maar aan een leraar te vertellen, want ik wil ook niet iedereen besmetten met van alles en nog wat.
    Uiteindelijk ben ik naar huis gestuurd. (waarop ik ruzie kreeg met mijn vriend, want hij vind ziek zijn onzin.... mannen...)
     
    Ach, ja, ik ben al bezig met het leren van een toets die ik woensdag heb en ik kijk op de website van school voor de aantekeningen.
    Ook heb ik nu de tijd om de aantekeningen enzo van afgelopen week door te kijken en bezig te gaan met een nieuw hoofdstuk van een ander vak.
     
    Ik kan dus toch lekker met school bezig :P.
     
    Ow, ja, ik heb een 7.5 gehaald :D.   (sorry, moest ik even kwijt)
    En... een 4.7, wat ik niet helemaal begrijp. Voor die toets heb ik mij stuk geleerd en dat vak vind ik makkelijker dan dat andere vak waar ik een 7,5 voor heb....
    Het zal wel, ik zal mijn best doen voor de volgende toets en proberen te kijken wat ik fout heb gedaan. Meer kan ik niet doen.
     
    Sowieso, er waren maar 2 leerlingen met een voldoende voor dat vak, haha. Het is eigenlijk om je voor te schamen, maar goed.
    We hadden afgelopen week toetsweek, vandaar ;).
     
    Lees meer...
    Ik zou er alles voor over hebben om een rondje te kunnen hardlopen. Ik mis sporten zo erg.
    Destijds zou ik met een ervaringsdeskundige dingen gaan doen om te oefenen, maar een andere therapeut besloot dat het niet goed voor me was.
     
    Nu heb ik niemand die met mij kan sporten. Ik kan wel met een vriendin, maar die begrijpen het toch niet.
    Ze weten dat als ik sport dat ik last krijg van paniek, maar ze weten niet hoe het voelt.
     
    Elke sport vind ik leuk. Ik ben gek op voetbal, squash, trampolinespringen, badminton, hockey, tennis en basketbal.
     
    Alleen ben ik bang dat ik nooit meer in staat ben om 1 van deze sporten uit te voeren.
    Echt, ik verlang er naar om ook maar iets aan sport te doen!
    Het is echt naar, want als ik moet sporten word ik zo bang, ik ben echt bang om me in te spannen.
     
    Dit is hoe het gaat : ik ga sporten - mijn hart gaat dan sneller - mijn ademhaling gaat sneller - dat is eng dus gaat mijn hart nog sneller - ik krijg angstgedachtes - ik raak in paniek
     
    Ik kan wel naar fitness, maar dat is nutteloos. Ze hebben alleen maar begeleiding voor mensen met een lichamelijke beperking. (blessures enzo)
     
    Elke dag denk ik aan sport. Ik kan mijn energie gewoon niet kwijt.
    En dan is 1 leraar van mij sportleraar geweest. Hij praat er met veel passie over en dan ben ik gewoon jaloers.
     
    Pfff, ik klink echt als een zeikwijf, hahaha. Ik ben ook wel blij met de dingen die ik heb, maar ik wil gwn sporten, aaaaargh!
    Lees meer...
    Hallo allemaal,
     
    Het is lang geleden dat ik iets over mezelf heb geschreven, maar hier weer een stukje ;).
     
    Ik ben begonnen aan een nieuwe opleiding, namelijk sociaal juridisch medewerker. Ik heb een gezellige klas en heb het erg naar mijn zin!
    In 2 jaar ben ik klaar met de opleiding en hoop ik te gaan werken.
    Ik merk nu dat het beter met me gaat, heb meer ritme en weer zin in het leven.
    En weer wat sociale contacten :).
     
    Met therapie gaat het ook wel goed. Alleen zou ik een cursus mindfulness doen (weet niet hoe je het schrijft, haha) maar dat kan niet doorgaan, omdat het tegelijk met school valt. Een diploma vind ik nu even belangrijker.
     
    Ik maak een nieuwe afspraak met therapie en dan zal ik het gaan bespreken, want ik ben praktisch klaar met deze behandeling.
     
     
    Echte paniekaanvallen heb ik niet meer, maar de angst blijft nog wel. Opzich valt er met de angst wel te leven, maar ik hoop dat die op een dag ook verdwijnt.
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl